Helaas is niet voor iedereen de zwangerschap, bevalling en kraamtijd een roze wolk. Soms wordt een kindje ziek en sterft.

Tot mijn grote verdriet kan ik hier over meepraten. Ruim twee weken na zijn geboorte stierf mijn zoon aan een hartafwijking. Met zijn tweelingbroer gaat het gelukkig goed. Om mijn verdriet een plaats te geven en wat om handen te hebben, heb ik een tijdschrift gemaakt. Ik zal het later zeker aan mijn zoon laten lezen.

Iedereen die het magazine heeft gelezen, was erg enthousiast. De artsen in het ziekenhuis hebben me gevraagd of ik het magazine misschien ook voor andere ouders die een kind verloren hebben wilde maken. Dit kan helpen in de rouwverwerking en men heeft een blijvende herinnering.

Ik vind het een fijne gedachte dat ik andere ouders van dienst zou kunnen zijn. Samen kunnen we bedenken hoe het magazine eruit moet komen te zien en welke informatie je graag wilt vertellen. Zo staat in het magazine over mijn zonen een overzicht van alle belangrijke data: van de eerste predictortest, de gesprekken met diverse artsen tot het moment van zijn begrafenis. Zo kan ik nooit vergeten wat we allemaal gedaan hebben in die hectische en verdrietige maanden.

Neem gerust contact op. Ook als je nog niet precies weet wat je wilt en hoe het eruit moet komen te zien.